Słownik

Abbacchio to tradycyjne rzymskie określenie młodego jagnięcia karmionego wyłącznie mlekiem matki, zazwyczaj do 30 dni życia i wadze około 5 do 6 kilogramów. Mięso jest bardzo jasne, drobnowłókniste i ma delikatny, lekko mleczny smak bez wyraźnej baraniej nuty. Stanowi nieodłączny element rzymskiego stołu wielkanocnego. Klasyczne dania: Abbacchio alla romana (z czosnkiem, rozmarynem, sardelami i octem), Abbacchio brodettato (w sosie cytrynowo-jajecznym) oraz Abbacchio a scottadito (żeberka grillowane). Oznaczenie Abbacchio Romano od 2009 roku posiada unijne Chronione Oznaczenie Geograficzne (PGI).

Absynt to destylat ze spirytusu macerowanego z piołunem właściwym, anyżem, koprem włoskim i innymi ziołami. jego charakterystyczna barwa rozciąga się od jasnozielonej po bursztynową. Powstał pod koniec XVIII wieku w szwajcarskim Couvet, a w XIX stuleciu stał się kultowym napojem paryskiej cyganerii w tzw. zielonej godzinie (l heure verte). Z powodu rzekomego halucynogennego działania tujonu (związku piołunu) między 1910 a 1915 rokiem został zakazany w większości krajów Europy oraz w Stanach Zjednoczonych. współczesne badania obaliły te zarzuty i od lat 90. XX wieku absynt jest stopniowo re-legalizowany. Tradycyjny serwis to la louche: na łyżeczce z otworami spoczywa kostka cukru, na którą skapuje lodowata woda, uwalniając olejki i tworząc mleczne zmętnienie.

Açaí to drobne okrągłe owoce palmy Euterpe oleracea, rosnącej w dorzeczu Amazonki (zwłaszcza w brazylijskim stanie Pará). Jadalny miąższ tworzy tylko cienką warstwę wokół dużej pestki i zawiera dużo tłuszczu, antocyjanów i polifenoli. Z powodu krótkiej trwałości świeże jagody praktycznie nie są sprzedawane poza regionem. do Europy i Ameryki Północnej trafiają jako mrożona pulpa, liofilizowany proszek lub tłoczony sok. W Brazylii podaje się je jako bazę tradycyjnej miski açaí na tigela z bananem, granolą i guaraną. na świecie popularnym daniem fitness jest miska açaí bowl. Smak jest głęboki, lekko gorzko-słodki, z nutami ciemnej czekolady i leśnych owoców.

Ackee to tropikalny owoc z rodziny mydleńcowatych, pochodzący z Afryki Zachodniej (Ghana, Wybrzeże Kości Słoniowej). Na Jamajkę został sprowadzony w XVIII wieku i stał się symbolem kuchni wyspy. Gruszkowaty owoc pęka samoczynnie po dojrzeniu, ujawniając trzy duże czarne nasiona otoczone maślano-żółtą osnówką, jedyną jadalną częścią. Niedojrzałe lub nieotwarte owoce zawierają toksyczne hipoglicyny (zwłaszcza hipoglicynę A) wywołujące tzw. Jamaican vomiting sickness, dlatego zbiera się je dopiero po samoczynnym pęknięciu. Narodowym daniem Jamajki jest Ackee and Saltfish (z solonym dorszem). Smak ackee jest maślany, łagodny i lekko orzechowy, tekstura przypomina jajecznicę lub miękkie tofu.