Słownik

Pieprz zielony uzyskuje się z niedojrzałych owoców pieprzu czarnego, które konserwuje się w zalewie lub liofilizuje. Ma świeży, łagodnie ostry smak ze ziołowymi tonami, delikatniejszy niż pieprz czarny. W kuchni stosuje się go głównie do kremowych sosów, steków, pasztetów i delikatnych dań z ryb i drobiu. Zielony pieprz w zalewie jest typowym składnikiem francuskiej haute cuisine. Zawiera witaminę C, piperynę i antyoksydanty. Często łączy się go z białym i czarnym pieprzem w trójkolorowych mieszankach.

Pierogi to tradycyjne pierożki nadziewane twarogiem, powidłami lub mięsem, popularne w kuchni polskiej i słowackiej. Podawane ze śmietaną lub masłem.

Pierogi z bryndzą to słowackie pierożki nadziewane owczą bryndzą. Podawane ze śmietaną i smażonym boczkiem. Klasyka kuchni słowackiej.

Pietruszka kędzierzawa to zioło o charakterystycznych karbowanych liściach i łagodniejszym smaku niż odmiana zwyczajna naciowa. Tradycyjnie stosuje się ją jako dekorację potraw dzięki jej ozdobnemu wyglądowi, ale jest też pełnowartościowym składnikiem. W kuchni dodaje się ją do sałatek, sosów, past i jako garnitur do grillowanych dań. Pietruszka kędzierzawa zawiera witaminę C, witaminę A, żelazo i antyoksydanty. Jej liście są twardsze i lepiej znoszą obróbkę termiczną niż liście pietruszki naciowej.

Pietruszka korzeniowa to warzywo korzeniowe o białym stożkowatym korzeniu i wyrazistym aromacie. Jest podstawowym składnikiem polskiej włoszczyzny i niezbędnym elementem bulionów, zup i sosów. Korzeń stosuje się starty, krojony w plastry lub jako składnik puree warzywnych. Pietruszka korzeniowa zawiera witaminę C, witaminę K, kwas foliowy, potas i olejki eteryczne. Nać pietruszki również wykorzystuje się jako zioło. W polskiej i środkowoeuropejskiej kuchni należy obok marchwi, selera i pasternaku do niezbędnych warzyw do każdego bulionu.

Pietruszka zwyczajna naciowa to aromatyczne zioło o gładkich, intensywnie zielonych liściach i wyrazistym smaku. W porównaniu z odmianą kędzierzawą ma intensywniejszy aromat i jest preferowana w profesjonalnych kuchniach. Stosuje się ją świeżą jako końcowy dodatek do zup, sosów, sałatek i dań z mięsa lub ryb. Pietruszka jest bogata w witaminę C, witaminę K, kwas foliowy i żelazo. W polskiej kuchni należy do najważniejszych ziół i jest nieodłączną częścią włoszczyzny do bulionów.

Pigwa to owoc pigwowca pospolitego, starego drzewa owocowego uprawianego od starożytności w regionie Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu. Owoce są duże, gruszkowatego lub jabłkowatego kształtu, ze żółtą skórką i twardym miąższem, który w surowym stanie jest cierpki i nienadający się do bezpośredniego spożycia. Po obróbce termicznej pigwa nabiera delikatnie słodkiego smaku i różowego koloru. Idealna do przygotowania dżemów, kompotów, galaretek i tradycyjnego sera pigwowego. Pigwa zawiera pektyny, witaminę C i błonnik.

Piknik to forma spożywania posiłków na świeżym powietrzu, zazwyczaj na kocu lub ławce. Tradycja pikników sięga średniowiecznej Francji, skąd rozprzestrzeniła się po całej Europie. Typowe potrawy piknikowe obejmują kanapki, sałatki, owoce, sery i zimne napoje. Współczesny piknik może być prostym rodzinnym obiadem w parku lub wyszukanym wydarzeniem z koszykiem pełnym przysmaków. Przepisy piknikowe powinny być łatwe do transportu i smaczne na zimno.

Turecki pilaw to aromatyczny ryż przygotowywany z masłem, bulionem i przyprawami. Może zawierać ciecierzycę, makaron lub warzywa. Podstawowy dodatek kuchni tureckiej.

Piri-piri to małe, bardzo ostre papryczki chilli pochodzące z Afryki, znane również jako peri-peri lub African bird's eye chilli. Ich ostrość wynosi od 50 000 do 175 000 jednostek w skali Scoville'a. Piri-piri jest podstawą sosu o tej samej nazwie, przygotowywanego z papryczek, czosnku, soku z cytryny i oleju. Najbardziej znanym daniem jest kurczak piri-piri, będący narodową potrawą Mozambiku i popularnym daniem w Portugalii.

Pirożki to małe rosyjskie pieczone lub smażone bułeczki z ciasta drożdżowego, nadziewane mięsem, kapustą, ziemniakami, grzybami lub owocami.

Pistacje to drobne orzeszki pochodzące z Bliskiego Wschodu, cenione za wyrazisty zielonkawy kolor i słodko-orzechowy smak. Drzewo pistacjowe dorasta niewielkich rozmiarów i owocuje gronami owoców z twardą łupinką, która przy dojrzewaniu pęka. Pistacje spożywa się prażone i solone jako przekąskę, ale są też kluczowym składnikiem w cukiernictwie i lodziarstwie. Zawierają zdrowe tłuszcze, białko, błonnik, witaminę B6 i przeciwutleniacze. Głównymi producentami są Iran, USA i Turcja.