Lista składników

Bulion warzywny to wywar przygotowany przez gotowanie warzyw, najczęściej marchewki, selera, pietruszki, cebuli i innych warzyw korzeniowych, w wodzie z przyprawami. Efektem jest jasny, aromatyczny płyn, który stanowi bazę zup, sosów, risotto, dań duszonych i wielu innych przepisów. W porównaniu z bulionami mięsnymi jest lżejszy i odpowiedni dla diety wegetariańskiej i wegańskiej. Można go przygotować domowym sposobem przez wolne gotowanie warzyw lub sięgnąć po wersję instant w postaci kostek, proszku albo koncentratów. Naturalnie wzbogaca smak potraw i dodaje im głębi bez konieczności używania mięsa.

Bulion warzywny to lekki wywar z gotowania marchwi, selera, pietruszki, cebuli i pora ze ziołami. Stanowi uniwersalną bazę dla zup, sosów, risott i potraw duszonych. W odróżnieniu od bulionów mięsnych jest odpowiedni dla wegetarian i wegan oraz ma niższą kaloryczność. Przygotowanie trwa trzydzieści do sześćdziesięciu minut. Smak można urozmaicić grzybami, pomidorami lub imbirem. Domowy bulion nie zawiera sztucznych aromatów ani nadmiernej soli. Można go przechowywać w lodówce trzy do czterech dni lub zamrozić.

Bulion drobiowy to skoncentrowany wywar przygotowywany przez gotowanie mięsa drobiowego, kości i warzyw. Służy jako baza do zup, sosów, risotto, dań duszonych oraz jako płyn do gotowania ryżu lub makaronu. Nadaje potrawom głęboki, mięsny smak i charakterystyczną złocistą barwę. W sklepach dostępny jest w postaci kostek, pasty, koncentratu w płynie lub suszonego proszku. Wersja domowa ma pełniejszy smak i mniej soli niż produkty przemysłowe. Wybierając gotowy bulion, zwróć uwagę na zawartość soli i glutaminianu, które mogą znacznie różnić się w zależności od marki.

Bułka to tradycyjne czeskie i środkowoeuropejskie okrągłe lub owalne pieczywo pszenne z miękkim miąższem i delikatną skórką. W odróżnieniu od rogalika o sierpowatym kształcie, bułka jest zaokrąglona i często wypiekana z charakterystycznym nacięciem lub posypką na wierzchu. W kuchni stosuje się ją jako dodatek do zup, do przygotowania klusek chlebowych, jako bazę do grzanek lub tostów francuskich. Czerstwe bułki nadają się doskonale do tarcia i wyrobu bułki tartej. Bułka jest też podstawą tradycyjnych klusek bułczanych, gdzie kroi się ją w kostkę i miesza z mlekiem, jajkami i mąką.

Bułka do hamburgera to okrągła miękka bułka przeznaczona do hamburgerów i kanapek. Ma delikatny, lekko słodkawy miękisz i miękką skórkę, często posypaną sezamem. Dobrze utrzymuje soczyste nadzienia, nie rozpada się i znosi krótkie opieczenie na grillu lub patelni. Występuje w wersji klasycznej, pełnoziarnistej, brioszkowej i ziemniaczanej. Przechowywać w zamkniętym opakowaniu w temperaturze pokojowej.

Bułka tarta to drobno zmielone suszone pieczywo, należące do podstawowych składników każdej kuchni. Najczęściej stosuje się ją do panierowania mięsa, sera lub warzyw przed smażeniem, dzięki czemu powstaje chrupiąca skórka. Służy również jako spoiwo do mas mięsnych, kotletów mielonych i klusek, a także jako posypka do zapiekanek, makaronów i nadziewanych warzyw. Bułkę tartą można kupić gotową lub łatwo przygotować w domu, susząc i ścierając czerstwe pieczywo. Dostępna jest w wersji drobnej i grubej, grubsza odmiana sprawdza się w bardziej rustykalnych potrawach.

Bułka tarta drobna to suszone i drobno zmielone pieczywo, które należy do podstawowych składników każdej kuchni. Wytwarza się ją z białego chleba lub bułek, które suszy się i mieli na małe, równomierne cząstki. Używa się jej do panierowania mięsa, sera lub warzyw przed smażeniem, dzięki czemu potrawa zyskuje złocistą, chrupiącą skórkę. Służy także do zagęszczania zup i sosów, posypywania zapiekanek lub jako spoiwo do mielonego mięsa, kotletów i klusek. W odróżnieniu od grubej bułki tartej sprawdza się tam, gdzie pożądana jest delikatniejsza i bardziej równomierna powierzchnia.

Bułki to małe pszenne pieczywo z ciasta drożdżowego, popularne w całej Europie Środkowej. Mają chrupiącą skórkę i miękki, puszysty miąższ. Najczęściej podawane są na śniadanie lub jako przekąska, z masłem i dżemem albo jako podstawa do kanapek. W kuchni sprawdzają się również jako baza do klusek lub zamiennik tartej bułki. Starsze bułki doskonale nadają się do przyrządzania zapiekanek, kotletów mielonych lub jako składnik wiążący moczony w mleku do mas mięsnych. Ich delikatny, lekko słodkawy smak czyni je niezastąpionymi w wielu tradycyjnych przepisach.

Burak cukrowy to dwuletnia roślina uprawiana przede wszystkim ze względu na wysoką zawartość sacharozy w korzeniu, z której pochodzi znaczna część światowej produkcji cukru. Świeży burak cukrowy ma słodki, ziemisty smak i rzadziej niż inne warzywa trafia do codziennej kuchni, bywa dodawany do sałatek, zup lub poddawany fermentacji. Liście są jadalne i można je stosować podobnie jak szpinak. Jest to przede wszystkim roślina przemysłowa: z korzenia wyciska się sok, z którego krystalizuje się cukier. Produktem ubocznym przetwarzania jest melasa, wykorzystywana w przemyśle spożywczym i gorzelnictwie.

Burak ćwikłowy to warzywo korzeniowe o charakterystycznej, ciemnoczerwonej do fioletowej barwie, należące do gatunku Beta vulgaris. Ma słodki, ziemisty smak i jest popularny w całej Europie. Można go jeść ugotowanego, pieczonego, surowego startego lub marynowanego w occie. Doskonale sprawdza się w sałatkach, zupach (takich jak rosyjski barszcz), smoothies, dodatkach i deserach. Naturalnie barwi potrawy na intensywny czerwono-fioletowy kolor. Jest bogatym źródłem kwasu foliowego, potasu, manganu i naturalnych azotanów, które mogą korzystnie wpływać na ciśnienie krwi i wydolność sportową.

Burak konserwowy to termicznie przetworzona czerwona burak kwaszona w słodko-kwaśnej zalewie. Dzięki sterylizacji jest gotowa do użycia bez konieczności dodatkowego gotowania. Ma charakterystyczny ziemisty, słodki smak z lekko kwaśną nutą zalewy. W kuchni sprawdza się jako dodatek do dań mięsnych, w sałatkach, na półmiskach lub jako baza do zup, na przykład barszczu. Zalewę z puszki można też wykorzystać do przyprawienia sosów i dressingów. Burak jest bogaty w folian, mangan, potas oraz naturalne barwniki betaniny, które nadają mu intensywnie czerwony kolor.

Burrata to świeży włoski ser z regionu Apulii, wyrabiany z mleka krowiego. Składa się z cienkiej otoczki mozzarelli wypełnionej mieszanką stracciatelli i śmietany, co po rozkrojeniu daje zachwycająco kremowe wnętrze. Nazwa pochodzi od włoskiego słowa burro, oznaczającego masło, co nawiązuje do jego bogatego, maślanego smaku. Podawana jest świeża, najlepiej w temperaturze pokojowej, z pomidorami, bazylią i oliwą z oliwek lub na grzance z prosciutto i owocami. Burrata jest znacznie bogatsza i bardziej kremowa niż klasyczna mozzarella.