Lista składników

Sambal oelek to tradycyjna indonezyjska pasta chili, należąca do najpopularniejszych ostrych przypraw kuchni Azji Południowo-Wschodniej. Wytwarzana jest głównie z rozgniecionych świeżych papryczek chili, soli i octu. W odróżnieniu od innych sosów chili nie zawiera czosnku ani innych wyrazistych dodatków, dzięki czemu zachowuje czystą, intensywną ostrość. Stosuje się ją jako bazę do marynat, sosów, zup i dań wok. Sprawdza się również jako przyprawa stołowa do mięsa, ryżu czy makaronu. W kuchni można ją dodawać bezpośrednio lub używać jako punkt wyjścia do własnych sosów chili.

Pasta tamaryndowa to gęsta, ciemnobrązowa masa uzyskiwana z owoców tamaryndowca, tropicznego drzewa pochodzącego z Afryki, dziś powszechnego w całej Azji i Ameryce Łacińskiej. Charakteryzuje się intensywnym kwaśnym smakiem z delikatną słodyczą i owocowymi nutami. W kuchni wykorzystywana jest głównie w kuchni tajskiej, indyjskiej i meksykańskiej, stanowi podstawę sosu pad thai, różnych chutney, sosów curry i marynat. Można ją dodawać do zup lub dusić z nią mięso. Zawiera witaminę C, żelazo i antyoksydanty. Dostępna w formie bloku lub koncentratu, przed użyciem zazwyczaj rozcieńcza się ją wodą.

Pasta wasabi to ostra japońska pasta kondimentowa wytwarzana z korzenia wasabi (Wasabia japonica) lub częściej z mieszaniny chrzanu, musztardy i zielonego barwnika spożywczego. Ma charakterystyczną jasnozieloną barwę i intensywnie ostry smak, który, w przeciwieństwie do papryczki chilli, szybko znika. W kuchni najczęściej podawana jest jako dodatek do sushi i sashimi, świetnie sprawdza się też w dressingach, marynatach i dipach. Wystarczy niewielka ilość, gdyż pasta jest bardzo skoncentrowana. Dzięki właściwościom antymikrobialnym tradycyjnie serwuje się ją ze świeżymi rybami. Dostępna jest w tubkach lub jako proszek do rozprowadzenia wodą.

Pasta z anchois to gładka, kremowa masa wytwarzana z mielonych sardeli, soli i oleju, dostępna w tubach lub słoikach. Ma intensywny, słony i bogaty w umami smak, dzięki czemu doskonale sprawdza się jako przyprawa do sosów, zup, marynat i dipów. Wystarczy niewielka ilość, aby danie nabrało głębi i złożoności smaku. Jest powszechnie stosowana w kuchni włoskiej, na przykład do sosów do makaronów, tapenady, pizzy lub jako składnik sosu caesar. Pasta stanowi praktyczną alternatywę dla całych filetów z anchois, ponieważ łatwo się dozuje i nie wymaga dodatkowej obróbki. Przechowuje się w lodówce i po otwarciu można ją używać przez kilka tygodni.

Pasternak to warzywo korzeniowe spokrewnione z marchewką i pietruszką, charakteryzujące się słodkim, orzechowym smakiem i kremowobiałym kolorem. Uprawiany jest w strefie umiarkowanej, a po pierwszych przymrozkach jego smak staje się jeszcze słodszy. W kuchni można go gotować, piec, dusić lub przyrządzać z niego zupy i purée. Młodsze korzenie są delikatniejsze i nadają się do spożycia na surowo, starsze najlepiej poddać obróbce termicznej. Dzięki wysokiej zawartości błonnika, witaminy C i potasu pasternak jest warzywem o dużej wartości odżywczej. W średniowiecznej Europie był głównym źródłem węglowodanów, zanim zastąpiły go ziemniaki.

Pasztet to mięsna pasta o gładkiej lub lekko ziarnistej konsystencji, przyrządzana najczęściej z wieprzowiny, drobiu lub dziczyzny, wątróbki i aromatycznych przypraw. Jest popularną przekąską w kuchni środkowoeuropejskiej, podawany rozsmarowany na chlebie lub toście, jako element zimnego bufetu lub przystawka. Smak jest wyrazisty, tłusty i aromatyczny, a jego charakter zależy od użytych składników i sposobu przyrządzenia. Wyróżniamy gruboziarniste teriny, gładkie pasztety z wątróbki oraz luksusowe warianty takie jak foie gras.

Pasztet wątrobowy to delikatnie mielony przysmak wytwarzany głównie z wątroby wieprzowej lub drobiowej, uzupełniony tłuszczem, przyprawami i innymi składnikami. Ma gładką, smarowną konsystencję oraz charakterystyczny, lekko tłusty smak z delikatną nutą kwasowości. Najczęściej stosowany jest jako pasta do chleba lub tostów, sprawdza się też jako nadzienie do kanapek, naleśników czy jako element ciepłych dań. Produkowany jest zarówno przemysłowo, jak i w domowej kuchni. Pasztet wątrobowy jest bogatym źródłem witaminy A i żelaza. Doskonale smakuje z kiszonymi ogórkami, cebulą lub musztardą.

Patisony to letnia odmiana dyni o charakterystycznym płaskim, talerzykowatym kształcie i ząbkowanych brzegach. Należą do rodziny dyniowatych i są spokrewnione z cukinią. Ich smak jest delikatny, lekko orzechowy, a miąższ twardszy niż u cukinii. Najlepiej zbierać je młode, gdy osiągają średnicę 5-10 cm. W kuchni są bardzo wszechstronne, doskonale nadają się do grillowania, pieczenia, duszenia, nadziewania lub przyrządzania zup. Można je też jeść na surowo, starte do sałatek. Dzięki niskiej kaloryczności są popularnym składnikiem lekkiej letniej diety. Skórka młodych patisonów jest jadalna i nie wymaga obierania.

Pecorino to włoski twardy ser wytwarzany z mleka owczego. Jego nazwa pochodzi od włoskiego słowa pecora, czyli owca. Wyróżnia się kilka regionalnych odmian, najbardziej znane to Pecorino Romano, Pecorino Toscano i Pecorino Sardo. Ser ten charakteryzuje się wyrazistym, słonym i lekko pikantnym smakiem, który pogłębia się wraz z dojrzewaniem. Młodsze odmiany są delikatniejsze i nadają się do krojenia, natomiast dojrzałe świetnie sprawdzają się do tarcia. W kuchni stosuje się go jako zamiennik parmezanu w makaronach, risotto czy zupach. Doskonale komponuje się też na deskach serów z miodem lub owocami.

Pędy bambusa to młode kiełki roślin bambusowych zbierane krótko po wykiełkowaniu. Mają delikatny, lekko słodki smak i przyjemnie chrupiącą teksturę. Są podstawowym składnikiem kuchni azjatyckiej, wykorzystywane są w daniach chińskich, tajskich, japońskich i wietnamskich. Dodaje się je do zup, potraw wok, curry i sałatek. Świeże pędy należy przed spożyciem ugotować, ponieważ surowe zawierają związki, które mogą być szkodliwe. Najczęściej dostępne są w puszkach lub w opakowaniach próżniowych, gotowe do bezpośredniego użycia. Są niskokaloryczne i bogate w błonnik, potas i witaminy z grupy B.

Pędy czosnku to młode, zielone łodygi czosnku wyrastające z cebulki przed pełnym dojrzeniem rośliny. Mają delikatny smak czosnkowy, mniej ostry niż sam ząbek czosnku, z lekko słodką nutą. W kuchni doskonale sprawdzają się w daniach stir-fry, zupach, sosach i sałatkach. Są szczególnie popularne w kuchni azjatyckiej, gdzie dodaje się je do smażonego ryżu lub makaronu. Pędy można spożywać na surowo lub po obróbce termicznej, krótkie smażenie zachowuje ich chrupką teksturę i świeży smak. Zawierają witaminę C, B6 oraz antyoksydanty. Świeże pędy powinny być twarde i intensywnie zielone.