Lista składników

Kurkuma to roślina tropikalna z rodziny imbirowatych, której suszony i mielony kłącz należy do najpopularniejszych przypraw kuchni światowej. Charakteryzuje ją intensywnie żółta, niemal pomarańczowa barwa pochodząca od substancji czynnej, kurkuminy. Smak jest ziemisty, lekko gorzki i delikatnie korzenny. W kuchni najczęściej stosuje się ją w indyjskich potrawach curry, daniach z ryżu, zupach i sosach. Doskonale sprawdza się także w marynatach do mięsa lub warzyw. W ostatnich latach zyskała popularność jako główny składnik złotego mleka i innych prozdrowotnych napojów.

Kuskus to tradycyjne danie kuchni północnoafrykańskiej wytwarzane z kaszy z pszenicy durum, semoliny. Tworzy drobne kuleczki, które przygotowuje się błyskawicznie: wystarczy zalać je wrzątkiem lub bulionem i odstawić na kilka minut. Smak jest delikatny i neutralny, dzięki czemu doskonale wchłania aromaty przypraw i innych składników. Stosuje się go jako dodatek do mięsa i warzyw, ale sprawdza się też w zimnych sałatkach czy zupach. W marokańskich daniach typu tagine jest absolutnie niezastąpiony. Pełnoziarnista wersja ma wyraźniejszy orzechowy smak i wyższą zawartość błonnika.

Kuskus pełnoziarnisty wytwarzany jest z pełnoziarnistej semoliny z twardej pszenicy, dzięki czemu zachowuje otręby i zarodek ziarna. Zawiera więcej błonnika, białka i mikroskładników niż klasyczny kuskus z białej mąki. Przygotowanie jest bardzo szybkie, wystarczy zalać wrzącą wodą lub bulionem i odstawić na 5 minut. Sprawdza się jako dodatek do mięsa, warzyw i roślin strączkowych, a także jako baza do sałatek na zimno. Smak jest pełniejszy i bardziej ziemisty niż w jasnej wersji. Jest popularny w kuchni północnoafrykańskiej i śródziemnomorskiej, dobrze komponuje się z przyprawami takimi jak kolendra, kurkuma czy kumin.

Kwas askorbinowy to chemiczna nazwa witaminy C, związku naturalnie występującego w owocach i warzywach, dostępnego w kuchni również w postaci białego krystalicznego proszku. W przemyśle spożywczym jest zarejestrowany jako dodatek E300 i służy przede wszystkim jako przeciwutleniacz zapobiegający utlenianiu i niepożądanemu brązowieniu pokrojonych owoców lub warzyw. Dodaje się go do przetworów, dżemów, soków owocowych i produktów mięsnych w celu konserwowania i zachowania barwy. W większych ilościach nadaje potrawom wyraźnie kwaśny smak. W domu stosuje się go np. przy przygotowaniu domowych lemoniad lub jako dodatek podczas fermentacji.

Kwas benzoesowy to organiczny kwas naturalnie występujący w niektórych owocach, zwłaszcza w żurawinach, jagodach i śliwkach. W przemyśle spożywczym stosowany jest jako konserwant (E210), który hamuje wzrost pleśni, drożdży i bakterii. Dodawany jest do kwaśnych produktów spożywczych i napojów, takich jak soki owocowe, dżemy, octy, dressingi i napoje gazowane. W odpowiednich dawkach uważany jest za bezpieczny dodatek do żywności, choć w połączeniu z witaminą C może w pewnych warunkach tworzyć benzen. Jako samodzielny składnik jest bardzo rzadko stosowany w domowej kuchni.

Kwas cytrynowy to organiczny kwas naturalnie zawarty w owocach cytrusowych, zwłaszcza w cytrynach i limonkach. W kuchni dostępny jest w postaci białego krystalicznego proszku i w przemyśle spożywczym funkcjonuje pod oznaczeniem E330. Stosowany jest jako substancja zakwaszająca i konserwująca, zapobiega brązowieniu owoców, reguluje kwasowość przy wyrobie dżemów i galaretek oraz przedłuża trwałość gotowych potraw. Jest niezbędnym składnikiem przy produkcji lemoniad, sorbetów i syropów owocowych. W pieczeniu pomaga aktywować sodę oczyszczoną. Dzięki przyjemnemu, świeżemu kwaśnemu smakowi świetnie sprawdza się w marynatach, dressingach i sosach.

Kwiat koperku to ozdobna i użytkowa część rośliny kopru ogrodowego. Jest to żółty kwiat baldachowaty, który pojawia się na roślinie latem. W kuchni wykorzystuje się go przede wszystkim przy kiszeniu i marynowaniu ogórków oraz innej zeleniny, gdzie nadaje zalewie charakterystyczny aromat i smak. Dodaje się go również do octu, olejów ziołowych lub masła smakowego. W smaku jest wyrazistszy niż liście, ale delikatniejszy niż nasiona, łączy świeżość kopru z lekko korzennymi nutami. Kwiaty zbiera się tuż przed pełnym rozkwitem, kiedy ich aromat jest najintensywniejszy.

Kwiat lipy to suszone lub świeże kwiaty lipy (Tilia), wykorzystywane od wieków w ziołolecznictwie i kuchni. Mają delikatnie słodki, miodowy aromat i lekko aromatyczny smak. Najczęściej parzy się z nich kojącą herbatę, popularną przy przeziębieniu i dla uspokojenia umysłu. W kuchni sprawdzają się jako składnik syropów, lemoniad, deserów i pieczywa, nadając im przyjemny kwiatowy charakter. Doskonale komponują się również z miodem, aromatyzowanym cukrem oraz potrawami mlecznymi. Zbiory przypadają zazwyczaj na czerwiec i lipiec, gdy kwiaty są w pełnym rozkwicie.

Kwiat muszkatołowy to suszony czerwony owijacz (arillus) nasiona tropikalnego drzewa gałki muszkatołowej (Myristica fragrans). Wbrew nazwie nie jest to prawdziwy kwiat, lecz siateczkowata osłonka wokół nasiona. Smak i aromat przypominają gałkę muszkatołową, ale są delikatniejsze i bardziej złożone, z nutami pieprzu, imbiru i goździków. W kuchni stosowany jest mielony lub w całości do beszamelu, zup, nadzień mięsnych, pasztetów, a także do słodkich deserów i likierów. Wchodzi w skład mieszanek przyprawowych takich jak garam masala. Pochodzi głównie z Indonezji i Grenady.

Kwiaty cukinii to delikatne, jadalne kwiaty rośliny cukiniowej, cenione jako przysmak kulinarny. Mają jasnożółtą lub pomarańczową barwę, delikatną strukturę i lekko słodkawy, ziołowy smak. Najczęściej nadziewane są mieszanką ricotty, ziół lub sera, a następnie smażone w chrupiącym cieście. Są również popularne jako dekoracja zup, risotto i dań z makaronu. W kuchni śródziemnomorskiej mają długą tradycję, szczególnie we włoskiej i greckiej gastronomii. Zbiera się je wczesnym rankiem, gdy są w pełnym rozkwicie, i najlepiej spożyć je jak najszybciej po zbiorze, gdyż bardzo szybko więdną.

Kwiaty czarnego bzu to drobne białe lub kremowe kwiatki bzu czarnego (Sambucus nigra), zbierane wiosną w czasie pełnego kwitnienia. Mają delikatny, słodko kwiatowy aromat i lekko miodowy smak ze ziołową nutą. W kuchni wykorzystuje się je do przygotowania syropu z czarnego bzu, lemoniad, herbat oraz do aromatyzowania deserów, lodów czy panna cotty. Świeże kwiatostany można zanurzyć w cieście i usmażyć jako chrupiący przysmak. Suszone kwiaty dodaje się do mieszanek ziołowych. Zawierają flawonoidy i olejki eteryczne, tradycyjnie stosowane są też w ziołolecznictwie. Zbiór odbywa się, gdy całe baldachy są w pełni rozkwitnięte.

Kwiaty dziewanny to suszone lub świeże kwiaty dziewanny wielkokwiatowej (Verbascum thapsus) i pokrewnych gatunków. Tradycyjnie wykorzystywane są przede wszystkim w zielarstwie i ludowym lecznictwie, ale znajdują też zastosowanie w kuchni. Mają delikatny, lekko miodowy smak i słodki aromat. Używa się ich do przyrządzania herbat, ziołowych syropów, lemoniad lub jako jadalną dekorację deserów i sałatek. W kuchni dodawane bywają również do miodowego pieczywa czy napojów owocowych. Zbiera się je w suche dni w miesiącach letnich, przy czym należy zbierać wyłącznie w pełni otwarte żółte kwiaty.