Lista składników

Koper ogrodowy (Anethum graveolens) to jednoroczna roślina zielna z rodziny selerowatych, szeroko stosowana w kuchni europejskiej, zwłaszcza środkowoeuropejskiej i skandynawskiej. Ma delikatne, pierzaste listki o charakterystycznym świeżym, anyżowym aromacie i lekko gorzkawy smak. W kuchni wykorzystuje się zarówno liście, jak i nasiona. Świeże liście dodaje się do sosów, sałatek, zup, smażonych lub gotowanych ryb i są nieodłącznym składnikiem kiszonych ogórków. Nasiona kopru stosuje się do przygotowania zalewek i konserw. Koper jest bogaty w witaminę C, wapń i antyoksydanty.

Koper włoski to aromatyczne warzywo o charakterystycznym anyżowym aromacie i smaku. Pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego i jest stosowany w kuchniach na całym świecie. Można go spożywać na surowo lub po obróbce termicznej, świeży dodaje sałatkom świeżości i chrupkości, a pieczony lub duszony nabiera delikatnie słodkiego smaku. Stosuje się go do zup, risotto, dodatków i jako bazę sosów. Wszystkie części rośliny są jadalne: bulwa, łodygi i liście. Koper włoski jest bogaty w witaminę C, błonnik i składniki mineralne.

Kora cynamonowa, zwana też laską cynamonu, to suszona wewnętrzna kora drzew z rodzaju Cinnamomum. W przeciwieństwie do mielonego cynamonu uwalnia aromat stopniowo, dlatego sprawdza się szczególnie w potrawach o dłuższym czasie przygotowania, grzanym winie, herbatach, owsiankach ryżowych, kompotach, duszonych owocach i marynatach. Całe laski dodaje się do płynu podczas gotowania i wyjmuje przed podaniem. Kora cejlońska jest łagodniejsza i mniej pikantna niż twardsza cassia. Dobra jakościowo kora powinna mieć cylindryczny kształt, delikatną teksturę i słodko-korzenny aromat.

Kora dębu pochodzi z gałęzi i pnia dębu i od wieków była wykorzystywana przede wszystkim w medycynie ludowej. W kuchni stosuje się ją głównie jako dodatek do marynat i fermentowanych przetworów, dzięki wysokiej zawartości garbników pomaga zachować chrupkość warzyw, takich jak ogórki czy kapusta. Dodaje się ją również do domowych nalewek i likierów, gdzie nadaje charakterystyczny cierpki, lekko gorzki smak. Przy zastosowaniu w kuchni ważne jest przestrzeganie właściwego dawkowania, ponieważ większe ilości garbników mogą podrażniać układ pokarmowy. Suszoną korę można kupić w aptekach lub sklepach zielarskich.

Korbáčiky to tradycyjny słowacki ser z mleka krowiego lub owczego, charakteryzujący się plecionym lub skręconym kształtem przypominającym bicz. Jest to ser typu pasta filata, skrzep podgrzewa się w gorącej wodzie (około 70-75 °C) i rozciąga w cienkie nitki, które następnie ręcznie się splata. Smak jest lekko kwaśny i słony, a tekstura twarda i sprężysta. W kuchni podawany jest jako przekąska lub zimna przystawka, sprawdza się również na deskach serów lub jako dodatek do piwa. Szczególnie popularna jest wersja wędzona, która nadaje mu wyraźny, dymny aromat. Korbáčiky objęte są chronionym oznaczeniem geograficznym jako specjalność słowackiej gastronomii.

Koreańskie kluseczki ryżowe (garaetteok, koreańsku 가래떡, anglielsku Korean rice cakes) to białe walcowate kluski ryżowe wykonane ze zmielonego ryżu klejącego, wody i szczypty soli. Po ugotowaniu mają charakterystyczną żującą, lekko gumowatą teksturę (mochi-like, ale twardszą i bez słodyczy). Jsou hlavním składnikiem tteokbokki, słynnego pikantnego koreańskiego dania z gochujangiem, oraz tteokguk, tradycyjnej noworocznej zupy.

Koreańskie placki rybne (eomuk, koreańsku 어묵, odeng) to gotowy przemysłowy produkt wytwarzany z mielonej białej pasty rybnej, skrobi pszennej, przypraw oraz często niewielkiej ilości warzyw. Sprzedawane są w postaci płaskich arkuszy, walców lub kształtów na szaszłyki. Mają delikatny rybny smak, sprężystą teksturę i przed użyciem zwykle blanszuje się je krótko w gorącej wodzie. Niezbędny składnik odeng-guk (zupy z plackami rybnymi), smażonego eomuk-bokkeum i tteokbokki z eomuk.

Galangal to aromatyczny kłącze spokrewnione z imbirem, powszechnie stosowane w kuchni Azji Południowo-Wschodniej. Smak ma ostrzejszy, mniej piekący i bardziej żywiczny niż imbir, z nutami cytrusowymi i ziemistymi. W kuchni używa się go świeżego, suszonego lub mielonego. Korzeń dodaje się do tajskich past curry, zup takich jak Tom Kha Gai, marynat i różnych sosów. Zazwyczaj nie je się go bezpośrednio, gotuje się go w potrawach, aby uwolnić aromat, a przed podaniem wyjmuje. Galangal jest również ceniony w tradycyjnej medycynie ze względu na właściwości przeciwzapalne.

Korzeń pietruszki to popularne warzywo korzeniowe o lekko słodkawym, ziemistym smaku i wyrazistym aromacie. W kuchni środkowoeuropejskiej należy do podstawowych warzyw używanych do przygotowania bazy zupowej, razem z marchewką i selerem. Stosuje się go gotowanego, duszonego lub pieczonego, dodaje się do wywarów, sosów i duszonych mięs. Pieczony korzeń pietruszki nabiera skarmelizowanego, słodszego smaku. Zawiera witaminy C i z grupy B, minerały oraz błonnik. W kuchni wykorzystuje się go w całości lub pokrojonego w plasterki bądź kostkę. Jest niezbędny w klasycznym rosole i tradycyjnych sosach.

Korzenie mniszka lekarskiego to podziemna część mniszka pospolitego, wykorzystywana zarówno w kuchni, jak i w medycynie ludowej. Mają lekko gorzki, ziemisty smak, a po upieczeniu można z nich przyrządzić popularny bezkofeinowy substytut kawy. Świeże korzenie można gotować jako warzywo, dodawać do zup lub fermentować. Zawierają inulinę wspierającą trawienie i są źródłem witamin oraz minerałów. Najlepiej zbierać je jesienią, gdy są najbogatsze w składniki odżywcze. W medycynie naturalnej tradycyjnie stosuje się je do wspomagania pracy wątroby i pęcherzyka żółciowego.

Kość szpikowa to kość wołowa lub cielęca ze szpikiem kostnym w środku, wykorzystywana w kuchni przede wszystkim do przygotowania rosołów, zup i sosów. Szpik kostny to tłusta, kremowa substancja bogata w kolagen, minerały i zdrowe tłuszcze. Po upieczeniu w piekarniku staje się miękki i delikatny, podawany z grzankami i ziołami jako przysmak. Wywar z kości szpikowych stanowi podstawę wielu klasycznych dań i jest ceniony za głęboki, pełny smak. W ostatnich latach zyskał popularność jako element diety opartej na tzw. bone broth. Kość szpikowa to ceniony składnik dla tych, którzy cenią wartościowe i smaczne domowe gotowanie.

Kości wieprzowe są nieodzownym składnikiem tradycyjnej kuchni. Wykorzystuje się je przede wszystkim do przygotowania wywarów i podstaw zupowych, którym nadają pełny, głęboki smak i naturalne zagęszczenie dzięki zawartości kolagenu. Podpieczenie kości przed gotowaniem wzmacnia smak wywaru i nadaje mu ciemniejszy kolor. Stosuje się je również przy przyrządzaniu galarety, sosów i duszonych potraw. W niektórych regionach kości gotuje się z mięsem jako samodzielne danie. Kości wieprzowe to niedrogie składnik, który pozwala przygotować bogate i pożywne bazy do wielu tradycyjnych przepisów.