Lista składników

Chimichurri to tradycyjny argentyński i urugwajski sos lub marynata przygotowywana ze świeżej pietruszki, czosnku, oregano, oliwy z oliwek, octu i chilli. Jego smak jest świeży i ziołowy, z lekką kwaskowatością i delikatną ostrością. Najczęściej podawany jest do grillowanego mięsa, zwłaszcza steku wołowego, ale doskonale komponuje się też z kurczakiem, rybami lub warzywami. Istnieją dwie podstawowe wersje, zielona (chimichurri verde) i czerwona (chimichurri rojo), zawierająca dodatkowo paprykę w proszku lub pomidory. Sos można stosować jako dipy, dressing lub marynatę przed obróbką cieplną.

Chiński sos chilli to pikantny dodatek charakterystyczny dla kuchni azjatyckiej, zwłaszcza chińskiej. Produkowany jest najczęściej z papryczek chilli, czosnku, soli, octu i różnych innych przypraw. Istnieje wiele jego rodzajów, od łagodnie ostrych po bardzo pikantne warianty. Stosuje się go podczas smażenia potraw w woku, do zup, marynat, sosów lub jako przyprawa stołowa. Do najsłynniejszych przykładów należą doubanjiang, chilli bean paste i różne warianty oleju chilli. Nadaje potrawom intensywną ostrość i głębię smaku.

Chiński sos słodko-kwaśny to jeden z najbardziej znanych sosów kuchni azjatyckiej. Łączy słodki smak cukru lub ananasa z kwasowością octu i delikatną słonością, tworząc harmonijnie wyważony profil smakowy. Najczęściej przygotowuje się go z cukru, octu ryżowego lub białego, koncentratu pomidorowego, sosu sojowego i skrobi. Stosuje się go jako sos do woka, polewanie smażonych potraw lub jako dip do sajgonek, krewetek i drobiu. Stanowi podstawowy element chińskiej kuchni restauracyjnej i cieszy się popularnością na całym świecie.

Chiński sos sojowy to tradycyjny fermentowany sos produkowany ze ziaren soi, pszenicy, wody i soli. Jest podstawowym składnikiem kuchni chińskiej i nieodłącznym elementem gotowania azjatyckiego. Ma wyrazisty słony smak z charakterem umami i ciemnobrązową barwę. Stosuje się go do marynowania mięsa, jako bazę sosów, do zup, dań wokowych lub bezpośrednio jako sos do maczania. Występuje w wersji jasnej i ciemnej, jasny jest bardziej słony i nadaje się do doprawiania, ciemny jest gęstszy, mniej słony i nadaje potrawom kolor. Jest niezbędnym składnikiem każdej azjatyckiej spiżarni.

Chińskie grzyby to zbiorcza nazwa różnych gatunków grzybów typowo stosowanych w kuchni azjatyckiej, najczęściej shiitake, mun (ucho), enoki lub nameko. Sprzedawane są świeże i suszone, suszone mają intensywniejszy aromat i przed użyciem należy je namoczyć w ciepłej wodzie. Mają ziemisty, umami smak i mięsistą teksturę, dzięki czemu sprawdzają się również w daniach wegetariańskich. Dodaje się je do zup (np. bulion dashi lub ramen), dań z woka, potraw ryżowych, sosów lub faszerowanych pierogów. Shiitake należy do najpopularniejszych i najlepiej przebadanych, zawiera beta-glukany wspierające odporność.

Chińskie makarony to podstawowy składnik kuchni azjatyckiej, produkowany z mąki pszennej, ryżowej lub gryczanej, a także ze skrobi. Dostępne są w wielu kształtach i grubościach, od cienkich makaronów szklanych po grube udon. Sprzedawane są świeże, suszone i wstępnie ugotowane. Stanowią bazę kultowych dań, takich jak ramen, chow mein, pad thai czy pho. Przygotowanie jest szybkie, wystarczy krótko ugotować we wrzącej wodzie lub dodać bezpośrednio do bulionu. Nadają się do zup, dań z woka, sałatek oraz jako dodatek. Mają neutralny smak, który doskonale przyjmuje aromaty sosów i przypraw. Są źródłem węglowodanów i energii.

Chipsy ziemniaczane to cienko pokrojone plastry ziemniaków smażone w oleju lub pieczone na złoto. To popularna przekąska na całym świecie, dostępna w wielu smakach, od klasycznego solonego przez paprykowy po serowy czy bekonowy. W kuchni chipsy wykorzystywane są nie tylko jako przekąska, ale też jako składnik, pokruszone zastępują bułkę tartą do panierowania, dodawane są do zapiekanek lub jako chrupiący posyp do sałatek i potraw. Pieczone chipsy bez oleju są lżejszą alternatywą. Zawierają węglowodany, sól i tłuszcze, dlatego zaleca się ich umiarkowane spożycie. Dostępne są również wersje z batatów lub innych warzyw.

Chleb to jeden z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych produktów spożywczych na świecie. Wytwarzany jest przez pieczenie ciasta z mąki, wody, soli i środka spulchniającego, najczęściej drożdży lub zakwasu. Istnieje niezliczona liczba rodzajów różniących się użytą mąką, sposobem przygotowania i regionalną tradycją, od jasnego pszennego przez ciemny żytni po warianty pełnoziarniste. Stanowi podstawę codziennego żywienia, dodatek do zup i dań głównych oraz bazę kanapek i przekąsek. Świeżo upieczony chleb charakteryzuje się chrupiącą skórką i miękkim miąższem.

Chleb arabski, znany również jako pita, to płaski okrągły chleb typowy dla kuchni Bliskiego Wschodu i basenu Morza Śródziemnego. Wypiekany jest w wysokiej temperaturze, dzięki czemu wewnątrz tworzy się kieszonka powietrzna, którą można łatwo rozciąć i napełnić nadzieniem. Doskonale pasuje do falafela, gyrosa, hummusu, kebabów i warzyw. Może służyć również jako dodatek do dipów lub jako baza do mini pizz i kanapek. Chleb arabski wyrabiany jest z mąki pszennej, wody, drożdży i soli. Jest ceniony za wszechstronność, lekkość i szybkie przygotowanie. W wielu krajach podawany jest do każdego posiłku jako podstawowy chleb.

Chleb francuski to jasny, chrupiący chleb pszenny z typowo cienką, złocistą skórką i puszystym, miękkim miąższem. Najbardziej znanym przedstawicielem jest bagietka, która stała się symbolem francuskiej gastronomii. Wyrabia się go z prostych składników, mąki, wody, soli i drożdży, bez dodatku tłuszczów ani cukrów. Doskonale sprawdza się jako dodatek do zup, serów, pasztetów i ciepłych dań. Używany jest również do przygotowania grzanek, grzanek do sałatek (croutonów) lub bruschetty. Najlepiej smakuje świeży, w dniu wypieku, ponieważ skórka szybko mięknie. We francuskiej kulturze jest codziennym elementem diety.

Chleb kminkowy to tradycyjne pieczywo typowe dla kuchni środkowoeuropejskiej, zwłaszcza czeskiej, słowackiej i niemieckiej. Wytwarzany jest najczęściej z mąki żytniej lub mieszanej pszenno-żytniej, a jego charakterystycznym składnikiem jest cały lub rozkruszony kminek. Nadaje on chlebowi niepowtarzalny aromatyczny smak i ułatwia trawienie. Doskonale komponuje się z potrawami słonymi, zupami, wędlinami, serami oraz jako podstawa kanapek otwartych. Smakuje wyśmienicie świeży lub jako tost. Dzięki mące żytniej ma gęstszy miąższ i dłuższy termin przydatności niż białe pieczywo pszenne.

Chleb pełnoziarnisty wypiekany jest z mąki zawierającej całe ziarno, bielmo, otręby i zarodek. W porównaniu z białym chlebem dostarcza znacznie więcej błonnika, witamin z grupy B, magnezu, żelaza i cynku. Regularne spożywanie wspomaga trawienie i zapewnia długotrwałe uczucie sytości. Sprawdza się na śniadanie z masłem lub pastami, jako baza do kanapek i jako dodatek do zup. Smak jest pełniejszy i bardziej ziemisty, czasem z lekko kwaśną nutą w wariantach na zakwasie. Na rynku dostępne są wersje z dodatkiem nasion, orzechów lub suszonego owocu.