Składniki od A do Z

Ryż krótkoziarnisty ma okrągłe, zwarte ziarna bogate w skrobię, które po ugotowaniu nadają mu kleistą i spójną konsystencję. Ta właściwość sprawia, że idealnie nadaje się do potraw, w których ryż powinien trzymać się razem, przede wszystkim do sushi, onigiri, kleiku ryżowego i risotto. Najbardziej znane odmiany to japoński ryż do sushi, włoski Arborio i hiszpański Bomba. Ryż krótkoziarnisty wchłania więcej wody niż odmiany długoziarniste, dlatego ważne jest dokładne przestrzeganie proporcji wody. Przed gotowaniem zaleca się przepłukanie ryżu w celu usunięcia nadmiaru skrobi z powierzchni.

Ryż krótkoziarnisty wyróżnia się krótkimi, okrągłymi ziarnami o wysokiej zawartości skrobi, dzięki czemu po ugotowaniu znacznie mięknie, a ziarna naturalnie się sklejają. Ta właściwość predysponuje go do potraw, w których pożądana jest kremowa lub kleista konsystencja, przede wszystkim risotto, hiszpańska paella, japońskie sushi czy puddingi ryżowe. Pochłania duże ilości płynów i smaków z bulionów i sosów, co czyni go doskonałą bazą dla bogatych, pełnych smaku dań. Na rynku znajdziesz go pod różnymi nazwami: arborio, carnaroli, vialone nano czy japoński ryż krótki to jego najbardziej znane odmiany.

Ryż parboiled przed łuszczeniem przechodzi specjalny proces wstępnego parowania, dzięki któremu składniki odżywcze z otrębów przenikają do wnętrza ziarna. Efektem jest ryż o złocistym zabarwieniu, który po ugotowaniu lepiej zachowuje kształt i się nie skleja. W porównaniu z białym ryżem zawiera więcej witamin z grupy B i ma niższy indeks glikemiczny. Gotuje się podobnie jak zwykły biały ryż, lecz wymaga nieco dłuższego czasu przygotowania. Nadaje się jako dodatek do dań mięsnych, do risotto, zup i sałatek ryżowych. Jest popularny w kuchni restauracyjnej ze względu na odporność na rozgotowanie.

Ryż w woreczku to wygodna forma porcjowanego ryżu zapakowanego w przepuszczalny woreczek, który wkłada się bezpośrednio do wrzącej wody. Po ugotowaniu woreczek wyjmuje się, a ryż jest gotowy do podania, bez konieczności odcedzania i bez ryzyka przyklejenia do dna garnka. Najczęściej jest to długoziarnisty biały ryż lub ryż parboiled. Przygotowanie zajmuje około 15-20 minut i jest odpowiednie nawet dla mniej doświadczonych kucharzy. Ryż w woreczku to uniwersalny dodatek do dań mięsnych, sosów i warzyw. Dostępny w każdym supermarkecie, należy do podstawowego wyposażenia kuchni.

Rzepa (Brassica napus) to warzywo korzeniowe z rodziny kapustowatych, podobne wyglądem do kalarepy lub brukwi. Ma jasny, żółtawy lub biały miąższ o lekko gorzkim, ziemistym smaku. Najczęściej gotuje się ją, dusi lub piecze, doskonale nadaje się do zup, dań duszonych i jako dodatek zamiast ziemniaków. Można ją również spożywać na surowo, startą do sałatek. Przez wieki była ważnym składnikiem europejskiej diety. Jest bogata w witaminę C, błonnik i minerały. W kuchni brytyjskiej stanowi tradycyjny dodatek do haggisu.

Rzepik pospolity to bylina wieloletnia z drobnymi żółtymi kwiatami i charakterystycznie gorzko-cierpkim smakiem z delikatnym owocowym podtonem. W kuchni wykorzystywany jest głównie do przygotowania herbat ziołowych, w których ceniony jest za lekko cierpki, lecz przyjemny smak. Można go dodawać do octów ziołowych, likierów lub jako aromatyczny dodatek do zup i sosów. W medycynie ludowej stosowany jest tradycyjnie do wspomagania trawienia, łagodzenia stanów zapalnych gardła oraz ze względu na właściwości ściągające. Zbierany jest latem i suszony do całorocznego użytku. Rośnie obficie na łąkach i obrzeżach lasów w całej Europie.

Rzeżucha to szybko rosnące zioło liściaste o wyraźnie pikantnym, pieprzowym smaku przypominającym musztardę. Najczęściej spożywana jest na surowo, jako ozdoba lub składnik sałatek, kanapek, zup i dipów. Bardzo popularna jest rzeżucha hodowana na wilgotnym papierze jako kiełki. Doskonale pasuje do serków śmietankowych, jajek lub awokado. Wyróżnia się wysoką zawartością witaminy C, witaminy K, żelaza i antyoksydantów. Istnieje kilka odmian, najbardziej znane to rzeżucha ogrodowa i perska. Zbiera się ją wkrótce po skiełkowaniu, gdy listki są najbardziej delikatne i smaczne.

Rzodkiew czarna to warzywo korzeniowe z ciemną, niemal czarną skórką i białym, ostrym miąższem. Należy do rodziny kapustowatych i jest spokrewniona ze rzodkiewką i rzodkwią. Smak jest wyraźnie pikantny i ostry, intensywniejszy niż w przypadku białej rzodkwi. Jest bogata w witaminę C, związki siarkowe oraz substancje wspierające funkcję wątroby i pęcherzyka żółciowego. W kuchni stosuje się ją surową, startą do sałatek lub podaną na chlebie z masłem i solą, a także marynowaną w occie. Po obróbce termicznej można ją dodawać do zup i duszonych warzyw. Najczęściej spożywana jesienią i zimą.

Rzodkiewka to mała korzeniowa warzywa o okrągłym lub owalnym kształcie z wyraźnie czerwoną, białą lub fioletową skórką i białym, chrupiącym wnętrzem. Smakiem jest lekko ostra, a nawet bardzo pikantna, w zależności od odmiany i warunków uprawy. Najczęściej spożywana jest na surowo, pokrojona do sałatek, na chleb z masłem lub jako przekąskowe warzywo. Dzięki żywym kolorom sprawdza się też jako ozdoba potraw. Po obróbce termicznej traci ostrość i można ją dodawać do zup lub podsmażać. Jest niskokaloryczna, bogata w witaminę C, potas i błonnik.